Voor wie

Kunstenaars en creatievelingen

Je maakt al. Dat is niet je vraag. Je vraag zit eerder in hoe je het volhoudt, waarom het soms stilvalt, en wat er gebeurt als het maken de enige plek is waar je nog helemaal jezelf mag zijn.

Waar je tegenaan loopt

Het werk stokt, en jij stokt mee.

Je zit in je atelier of achter je bureau en er komt niets. Of er komt wel iets, maar je vertrouwt het niet. Elke keuze wordt te groot gemaakt: is dit goed genoeg, is dit wel van mij, wil iemand dit zien.

Daarnaast is er het bestaan. Aanvragen, opdrachten, deadlines, geld, zichtbaarheid, de eeuwige vraag of je genoeg doet. Je praktijk versplintert in tientallen stukjes en het maken — het enige waarom je hieraan begon — komt achteraan in de rij.

En dan die stille angst: dat je iets kwijt bent. Dat de bron waar je vroeger uit dronk droger is geworden en dat het jouw schuld is.

Creativiteit in je leven

Je creativiteit is groter dan je werk.

Voor jou is creativiteit geen hobby — maar precies daardoor ligt hij vaak vast in één vorm: het werk, het resultaat, de output die beoordeeld wordt. Alsof je scheppende vermogen alleen bestaat als er iets te tonen valt.

Terwijl je het overal doet. In hoe je kijkt. Hoe je een gesprek opbouwt, een ruimte inricht, een dag indeelt, een verlies verwerkt. Hoe je je eigen leven vormgeeft is dezelfde beweging als hoe je een werk vormgeeft: aftasten, weglaten, opnieuw beginnen, durven dat het nog niet klopt.

Als je dat weer gaat zien, wordt het maken minder zwaar. Het is dan niet meer de enige plek waar je bestaat.

Als je er niet mee in tune bent

Wat het met je doet als de verbinding wegvalt.

Als je niet meer in contact staat met je eigen scheppende beweging, verandert er iets in de toon van je leven. Het wordt niet luidruchtig — het wordt vlak.

  • Je stelt uit, en schaamt je vervolgens over het uitstellen.
  • Je wordt cynisch over het werk van anderen — vaak een teken dat je iets mist.
  • Je bent moe zonder dat je iets zwaars hebt gedaan.
  • Je voelt je een buitenstaander bij je eigen leven: je kijkt ernaar in plaats van erin te zitten.
  • Bewondering voor anderen slaat om in vergelijking en kleiner worden.

Wat coaching hier doet

Ruimte om weer te durven maken.

We gaan niet je werk beoordelen. We gaan kijken naar wat er tussen jou en je maken in is gaan staan: perfectionisme, oude oordelen, uitputting, of een leven dat zo vol is dat verlangen geen plek meer heeft.

Ik werk aandachtig en concreet: vertragen, precies benoemen wat er speelt, en daarna kleine, echte stappen zetten. Soms is dat een gesprek over angst. Soms is het een ritme dat je weer terug in het atelier brengt.

Coaching is hier een aandachtig gesprek — met jezelf, en met een ander die niet oordeelt over wat je maakt.

Zin om weer bij je werk te komen?

Begin met een gesprek. Geen plan van aanpak, geen huiswerk — eerst gewoon eerlijk hardop zeggen waar je vastzit.

Liever eerst even ruiken aan hoe het is? Elke vrijdagochtend tussen 09.00 en 11.00 is er een gratis inloopmoment bij mij thuis in Utrecht — 20 tot 30 minuten sparren, zonder verplichting.